شعر از آقای رحمانپور

ویر ئو لا م مه که یار  ویر ئو لام مه که یار                             مرا نگاه کن ای یار مرا نگاه کن ای یار

ته مه نایئ  تونئم  ته ماشام   که یار                                    پرشوقم به دیدارت نگاهم کن ای یار

چه نئی  چه مه را  را کئی چوولا چوول                            تا کی؟ همه چشم شوم بر راههای بی رهگذر

مه ر هه نی  هنامت هه م هنام  که یار                           که مگر دوباره باز خوانی به کلامی نام مرا

سه نگ ئی نئم  سرین سه نگ سه ر آنیمه                     سر سنگین از انتظار  بر بالش سنگ نهاده ام

ئور دئور ئور که تئیم ئوریز یامکه یار                             بپای دار افتاده ام را کمک کن تا بایستم ای یار

نه ئه ر جائی  بئن  نه بئن ئه ر جائی                            نه تکیه بر جایی دارم و نه جایی برای تکیه

هووشئم  بار ئو سه ر هووسریا مکه یار                      به هوشم باز آور و ایستاده ام بدار ای یار