زبان و ادبیات لکی(پهلوی باستان )

شعری از ترکه میر آزاد طرهانی ، تقدیم به خانواده عزیزان و  هم زبانان کشته شده
در فاجعه ی ریزش ساختمان سعادت آباد تهران

1-فئ له ک ؤه ده ر گات يه چوؤين  ره ؤا بوو     هه ر لثلث  لايقئ  خه زانه  شاا بوو
2- مئ دام  اؤاره  دوير ژئ  مه ؤا بوو                  داثم در ساقی ثا ونه  گئ دا بوو
3-قئ له م زه ن  خوؤه شی نوؤثنئ ؤه چه م      چاره نوؤيس  فامت ژئ  سه ر  بئ که رئم
4-نمو می ؤئ  تو"ره  شئ کووفئ  نووده م        خورؤه ت  کئر دثئ  ؤه خه م خانئ  خه م

5- بالا ؤئ به رزی فثز ؤئ فه زائی               شو"  ؤئ  په شئو ئي  هه م  نا رئزائی

ترجمه:
1- فلکا!  این روا باشد؟ چگونه این کردار را از خود روا می داری؟ هر دلارام خوش سیمایی لایق پیشگاه بزرگان باشد.
2-و خواستار او همواره یا زیر نظر و یا دچار تنگ دستی است.
3- نویسنده رنگ آسایش و خوشبختی به چشم نبیند ، دانشمند آگاه  با رنگ زردی ترک یار و دیار کند.
4- نوباوه ای بدین شکل و شمایل ، در غربت خانه اش را ماتمکده کرده است.
5-تو با این قامت رعنا و زیبا و من با این پریشانی ، باز هم ناخشنودی؟

منبع :     www.delfancity.persianblog.ir