زبان و ادبیات لکی(پهلوی باستان )

نکات مهم در الفبای لکی

-ِِِ-ِ = ێ :   شێر(شیر) ، نێر(نر) ،دێ(دیر)ر، گێڕ(کج شده )،

ژێر(زیر)،نێ(نی) ،اێسه

(اکنون) ،بێتر(بهتر) (دو کسره یا  ی  رقیق)

شێرنێر کردگار= عه لی (ع)

ڕ: ئه ڕ‌آ(برای چه)  ،به نبڕ(چاقو) ،ڕێوآر(رهگذر) ،

سوڕ(لیز) (نوک زبان تا وسط تاق لثه عقب  می آید و لرزش پیدا می کند)

--َ = ه ـه ،ئه : له ک ، ێه ک (1) ، ده ر(در)،

سه ر(بالا)، له ڕ(لاغر) ،ئه سپ (اسب)،ئه سێر(اشک)

--ُ =   و : لور، دوڕ(بلند)،دوێنه (دیروز) ،اوما (آمد)،بوهو(بخوان) ،به رو(بران)

ڵ:  ،ڵێڵ (ابتدای شب) ،براڵ  (کناره ی زبان به لثه سمت راست می چسبد)

او= وو : بوور(حنایی)  ، لوور، گووره مێ (جوراب) ،

گوور،سوور(شادی)،دووش(دیروز)،بئڕوو(خالی یا پرکن) ،آوو(آب)

که له ڵ  کوورو دا

= VF ڤ :  هه ڤده (17) ،ڤارک (جوجه)،ڤیر(یاد)   (بین ف و واو )

 = OEۆی :خۆین  ، خۆیه ، شۆی ،دۆیر

V,W= ۆ: ۆارو (باران)، ۆا(باد) ، ۆاڤه رووه (باران تند)

  =ING نگْ :مو نگْ (ماه) ،ده نگْ (صدا)

  wo=وْیا و" : ‌آوْ (‌‌آب)،داوْات (عروسی)

–ِ = ئ :زمئسو(زمستان) ،مئ (من) ئسپی (سفید)

         نکته:در جاهایی که باید روی –ِ تاکید گردد  آورده می شود.

 =AO ؤ: اؤسار ،له ؤ (لب)، سؤ زه (سبزه)

فرزاد عزیزی کدخدایی