زبان و ادبیات لکی(پهلوی باستان )

چندان تعصبی بر روی کلمه ی لکستان وجود ندارد می شود منطقه ی لک نشین ویا لک زبان هم گفت تا رگ برخی ها بالا نگیرد شاید اگر چند سال پیش این نام و این کلمه ویا این مدعا مطرح می شد برخی به تمسخر و عده ای دیگر از روی خشم سرخ می شدند اما باید بدانیم این یک واقعیتی انکار ناپذیر است چنانچه ترکیه کم کم پذیرفت ترک های کوهستان همه کرد هستند. 

چنانچه عزیزان بهتر از بنده می دانند لک ها قدمتی دیرین دارند اما متاسفانه به دلایلی معلوم ونامعلوم چنان به عنوان قومی مستقل مطرح نشده اند وقتی انسان نگرانتر می شود که می بیند بزرگان لک مانند باباطاهر.کریم خان.خوشین.پریشان.ملامنوچهر و...را بنام خود مصادره کرده اند .خوشبختانه قدرت لک ها  که بیشتر شاید در حوزه ی بوده است چنان مبرز ومشخص است که امروز دیگر نمی توان ان را کتمان نمود.قدرت زبان لکی بر می گردد به زمانهائی که عده ای  در برابر اعراب به جای شمشیر تنبور برداشتند وکه لئمه ها را سرودند وبه سبک خود بر نماز ایستادند جدای از غلط ویا درست بودن آن روش نوگرا بودن آن بود  که برحاکمیت اعراب پایان داد . امروزه متاسفانه بنابر تئوری توطئه و بنام اتحاد  استانی وغیره که در نهایت ریشه در خودگرائی و خود دیدن دارد به هر کس که غیر خود شان صحبت کند می گویند تجزیه گراو...چرا می خواهید لورستان را تجزیه کنید و...هر چند امروز مشکلات ما آنقدر زیاد است که این مقصود وهدف چندان مصداق درستی ندارد اما امروز بنده به چشم می بینم وبه گوش می شنوم که لکستان واقعیتی است انکار نشدنی بدون آنکه  کسی بخواهد لورستان عزیز را انکار کند . آقایان چه بپذیرید وچه نپذیرید در سایه ای ایران عزیز لکستانی وجود دارد که سالها حتی موسیقی اش وادبیات غنی اش بنام هائی دیگر عرضه می شده است بنابراین بیشتر از این سعی در کتمان این حقیقت ننمایید.