زبان و ادبیات لکی(پهلوی باستان )

 این نوشته یک نوشته ی گستاخانه نیست که از روی تعصب یا تقلا یا خدای نکرده مخالفت با زبان دری (فارسی)  باشد بلکه واقعیتی انکار ناپذیر است واین درست زمانی مشخص می شود که نیم نگاهی به پشتو کردی لری بلوچی گیلکی و... بیندازیم که امروزه سعی در به حاشیه کشیدنشان شده است (البته انشاالله ندانسته است).از طرفی برخلاف عقیده ای که می گوید فردوسی بزرگ نجات داد زبان فارسی را (با تمام احترامی که برای این بزرگ مرد قائل هستم)وگرنه ما هم امروز اعرابی چون سوریه وعراق ومصر بودیم بنده معتقدم این اگر هم درست باشد فقط مختص خراسان است وزبان دری وبس وگرنه سایر نواحی کرد بلوچ ولر وگیلک  نشین خود در این نبرد نابرابر پیروز از میدان بیرون آمده اند وبزرگانی داشته اند که در این عرصه قلم ها زده اند وانچه باعث این رهائی شده است به حداقل دو دلیل ویژگی های جغرافیائی وویزگی های قومیتی بوده است.در بین این اقوام وزبان ها بحق که کردها ولرها در نوک حمله قرار داشته اند چرا که به قلب تمدن عربی چسبده اند وبه طبع می بایست بیشترین دوری را از زبان مادری می داشتند حتی برخی از کردها سالها دور از مهد وسرزمین مادری تحت تاثیر زبان دری بوداند وهستند پس چرا این گونه نشده است . 

البته از اینکه زبان درباری دیروز امروز میراث خوار زبان فارسی باستان گشته است وهمینکه در حمله ی اعراب وبعد ها مغول بکلی از بین نرفته است جای شکر دارد اما انچه امروز نباید فراموش شود هم افزائی وهم گرائی زبان های بجامانده از زبان پارسی باستان و بئ یر کردن بئ یر ها بین فرزندان ان یعنی زبان های بلوچی کردی و لری وپشتو است . این کار بخردانه کی وکجا وتوسط چه کسی باید آغاز شود من نمیدانم فقط می دانم که اگر ما خرد داشتیم کی چنین فرجام بد داشتیم.

بئ یه ر=سهم.تقسیم